papetâs  pa|pe|tâs  [CO, TS]

  1. s.m.inv. entom.com. non di plui speciis di piçui insets alâts che a supin il sanc, in particolâr Phlaebotomus papatasii e Culicoides pulicaris
    Cfr. mussat2 , musson , moscjin
  2. s.m.inv., s.f.inv. (fig.) cui che cence fâsi inacuarzi al profite des ocasions par vê un vantaç, ancje in dam di chei altris:  Mario plui rimissîf su la muse, ma papetâs par daûr, e un voli svoladi che no si fermave tal voli di nissun (Maria Forte, La tiere di Lansing); "O larai jo a intindimi cun chê papetâs…" (Costantino Smaniotto, Laris, amôr… e paùre)
    Cfr. lime sordine , lime vuarbe , bore cuvierte , ipocrit , muse di dôs musis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl