meti sù cjase    [CO]

  1. loc.v. fâ o meti a puest e furnî une cjase par lâ a vivi, in gjenar cuntun sens di indipendence de famee dai gjenitôrs:  pocjis oris prin, cu la morose, al veve discorût di fâ famee, di vê fruts, di meti sù cjase (Roberto Ongaro, Il muc); lui, a pene che al jere tornât de vuere - chê dal cuindis - si jere fat dâ la sô part dai siei di Lauçane e al veve metude sù cjase di bessôl (Gianni Gregoricchio, Trê feminis)
    Cfr. meti sù famee
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl