lâ in asêt    [CO]

  1. loc.v. dal vin, lâ indevant cu la fermentazion acide fin a deventâ asêt:  il vin al è parmalôs, / se no tu i dâs la sodisfazion di bevilu, / par svindic al va in asêt (Italo Di Fant, Il vin)
    Sin. dâ di volte , infuartî , infuartîsi , sviersâsi
  2. loc.v. (fig.) pierdi la calme, rabiâsi:  «E cumò», al sberlave Bastian za lât in asêt, «chel sbregot di miedi culì, mi mande jù tal ospedâl. Par un riçûl! Come che a vessin timp di piardi, là jù!» (Alan Brusini, Il malât di Cime Undis)
  3. loc.v. (fig.) lâ indevant cui agns, vignî vieli, soredut cence vê fîs e cence vê plui la pussibilitât di fâju:  cjalait là chel vidul / sbrissât fûr da rêt, / denant chê vedrane / che è lade in asêt. / Al sofle, al sospire, / i da la ocjadine; / jê rît, si messede, / e fâs la frutine (Spartaco Muratti, Sul tram di Tresesin)
    Sin. lâ in semence
Components:
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl