jui jui [CO]
-
inter., s.m.
esclamazion di maravee, di rassegnazion, di afermazion, di negazion, di plasê, di displasê o di altris emozions:
al berlave. «Pensait umign… Doman, la femine… la femine! Jui! O vuei fâ lis mês buladis par ripiâmi dal timp pierdût» (Maria Forte, La tiere di Lansing)
Sin. joi , joo
Cfr. jai1 , joisus , oh , ah