intertignîsi in|ter|ti|gnî|si [BF]
-
v.pron.intr.
restâ par une dade di timp intun puest o intune ativitât, soredut par vie di divertiments:
si sin intertignûts a lunc a discori dal afâr des bancjis (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. tratignîsi , stratignîsi , intratignîsi , restâ , fermâsi
Var. intertegnisi , intertegnîsi