imbunît im|bu|nît [CO]
-
p.pass., adi.
viôt imbunî
, viôt imbunîsi
Var. imbonît -
adi.
(ancje fig.)
dut plen, plen fin insom:
imbunît di nêf e glace, / a bracet dal an novel, / Carnevâl al fâs la danze / cu la plume sul cjapiel (Ercole Carletti, I dodis mês)
Sin. jemplât , colmât , colmenât , bonît , bunît , plen , colm , incolm
