gondolâ gon|do|lâ [BF]
-
v.tr.
movi in maniere alternade di ca e di là:
gherbin e buere / a lis remene [lis fueis], / a lis gondole, / lis volte ator (Pieri Somede dai Marcs, Colin lis fueis)
Sin. niçulâ , sdrindulâ , drindulâ , trindulâ , dindolâ
Var. gondulâ -
v.intr.
movisi in maniere alternade di ca e di là
Sin. niçulâ , sdrindulâ , niçulâsi , sdrindulâsi , drindulâsi , trindulâsi , dindolâ , dindolâsi , gondolâsi
