dindolâsi din|do|lâ|si [BF]
-
v.pron.intr.
movisi di ca e di là:
[il balon] al si jere fermât […] tunc poce di aghe stagne, largje e fonde dulà che, lent lent, al si dindolave (Giovanni Miani, Il balon)
Sin. niçulâ , sdrindulâ , niçulâsi , sdrindulâsi , drindulâsi , trindulâsi , dindolâ , drindulâ , trindulâ , gondolâ , gondolâsi
Var. dindulâsi
