fufignâsi
fu|fi|gnâ|si
[BF]
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
tocjâsi plui voltis, ancje fin a fruiâsi o fruçâsi
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
tocjâsi plui voltis tant che segn di afiet o ancje cun intindiment erotic
Cfr. pichignâsi
, tichignâsi
-
v.pron.intr., v.pron.tr.
fâ une azion in sens gjeneric, soredut alc cence costrut, che nol da risultât, che nol zove:
i poetis e i scritôrs [...] no son nancje interessâts a cirî il vueit fufignâsi dai dialetants filolics (Stiefin Morat, Raff BB Lazzara, Pulvin: tal rignovâsi de intenzion poetiche dai agns ’90)
Sin. cjossolâ
, trapolâ
, traficâ
, tatarâ
, fufignâ