fufignâsi  fu|fi|gnâ|si  [BF]

  1. v.pron.intr., v.pron.tr. tocjâsi plui voltis, ancje fin a fruiâsi o fruçâsi
  2. v.pron.intr., v.pron.tr. tocjâsi plui voltis tant che segn di afiet o ancje cun intindiment erotic
    Cfr. pichignâsi , tichignâsi
  3. v.pron.intr., v.pron.tr. fâ une azion in sens gjeneric, soredut alc cence costrut, che nol da risultât, che nol zovei poetis e i scritôrs [...] no son nancje interessâts a cirî il vueit fufignâsi dai dialetants filolics (Stiefin Morat, Raff BB Lazzara, Pulvin: tal rignovâsi de intenzion poetiche dai agns ’90)
    Sin. cjossolâ , trapolâ , traficâ , tatarâ , fufignâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl