ferocitât
fe|ro|ci|tât
[BF]
-
s.f.
(ancje fig., ancje iperb.)
tristerie grande, mancjance di dûl tal dâ soference e muart:
a Palmo cun eguâl ferocitât / un zenoli i çoncjà mentri al scjampave (Zuan Josef Busiç, Zuan Batiste da la Puarte, La Eneide di Virgjili)
Sin. tristerie
, crudece
, crudeltât
, ferocie
