dissipevoris /-ó-/ di|ssi|pe|vo|ris [BF]
-
s.m.inv.
cui che al lavore mâl e di male voie, che invezit di fâ un prodot o un servizi al fâs dams:
"Cjalaitlu, int…, in ce stâts che al è chel dissipevoris di Jop" (Alviero Negro, Strumîrs e Çambarlans)
Sin. dissipevore , dissipemistîr , dissipemistîrs , dissipon , brodegon , sclapeçocs , mestri fufigne , fufignot , intrighemistîrs , stripiçon , slapagnot , sbrodegon , çavaton
Cfr. bon di nuie , puecefadie , smucefadiis , stracezornadis