dissipevoris  /-ó-/  di|ssi|pe|vo|ris  [BF]

  1. s.m.inv. cui che al lavore mâl e di male voie, che invezit di fâ un prodot o un servizi al fâs dams"Cjalaitlu, int…, in ce stâts che al è chel dissipevoris di Jop" (Alviero Negro, Strumîrs e Çambarlans)
    Sin. dissipevore , dissipemistîr , dissipemistîrs , dissipon , brodegon , sclapeçocs , mestri fufigne , fufignot , intrighemistîrs , stripiçon , slapagnot , sbrodegon , çavaton
    Cfr. bon di nuie , puecefadie , smucefadiis , stracezornadis
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl