dissipemistîr di|ssi|pe|mis|tîr [BF]
-
s.m.
cui che al lavore mâl e di male voie, che invezit di fâ un prodot o un servizi al fâs dams
Sin. dissipevoris , dissipevore , dissipemistîrs , dissipon , brodegon , sclapeçocs , mestri fufigne , fufignot , intrighemistîrs , stripiçon , slapagnot , sbrodegon , çavaton
Cfr. bon di nuie , puecefadie , smucefadiis , stracezornadis