brodegon /-òn/ bro|de|gon [BF]
-
s.m.
[FÛ]
cui che intune cusine al à di lavâ pignatis e plats e in câs di dâ une man in maniere gjeneriche
Sin. svuatar , laveplats - s.m. cui che mangjant si sporcje, in gjenar lassant colâ licuits o semilicuits de bocje
-
s.m.
(fig.)
cui che al fâs alc mâl, cun pocje precision, ancje sporcjant
Sin. pastrocjon , pristrignot , sdavàs , sdavasson , dissipevore , dissipevoris , dissipemistîr , dissipemistîrs