disgludâ dis|glu|dâ [LE]
-
v.tr.
no ricuardâ, no tignî a ments, no vê tal cjâf:
no podevi imagjinâmi che i muarts a podessin disgludâ la lôr vite di oms (Carlo Sgorlon, Il dolfin)
Sin. dismenteâ , disgludâsi , inglidâ , smenteâ , smenteâsi , dismenteâsi , sgludâ , sgludâsi
Var. disludâ