disbarbâ  dis|bar|bâ  [BF]

  1. v.tr. taiâ la barbeint cence dincj o vecje […] al jere dificil fâur la barbe. Alore lui al doprave balutis di açâr che il “pazient” al meteve inte bocje par sglonfâ il smursiel che al veve di disbarbâ (Lucia Toscano, Il Barbîr Napolitano)
    Sin. taiâ la barbe , fâ la barbe , radâ , barbirâ , sbarbâ , disbarbirâ , sbarbirâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl