daonzi
/-ò-/
da|on|zi
[BF]
-
v.tr.
rivâ tun puest
Sin. jonzi
, rivâ
-
v.tr.
rivâ a vê alc, rivâ a otignî, rivâ a meti in vore:
o vin - nol covente tornâ a dîlu - il balin regjonalistic: un balin che nol è ne fûr di tîr, ne impussibil di daonzi (Josef Marchet, La politiche dal slaif)
Sin. jonzi
-
v.tr.
meti insiemi, unî:
la plui part de int a crodin che lis cjivilis a sedin fatis a pueste par daonzi trâfs (Pantiane, Cuintristorie di une cjivile)
Sin. jonzi
, zontâ
, unî
, dâ dongje
-
v.tr.
tacâ lis bestiis sot dal jôf:
al varès vût di daonzi la uniche vacjute che al veve (Roberto Ongaro, Il pape)
Sin. tacâ
, jonzi