caret
/-èt/
ca|ret
[CO]
-
s.m.
carete cun dôs ruedis, li che si tache un mus o in câs ancje tirât o sburtât a man:
il mus che al nol jere abituât a chel tireparemessede si è ombrît e al finì tal fossâl tirantsi daûr il caret, marcjanzie e Jacum (Angelo Covazzi, Jacum tal fossâl);
a rivevin li cossariis da la Cjargna cu la cossa ta la schena plena di pestassâi, di mescui, di cjassis di len, tirant il caret dulà che a carghevin panolis pal Unviar (Nelso Tracanelli, Siarada)
Sin. barel
, barele
Cfr. carete
, cjaruç