buine voie    [CO]

  1. loc.s.f. buine disposizion tal fâ lis robis, cun passion, cun impegn par che a vegnin ben:  al veve une schirie di fruts, ducj sans e di buine voie (Pieri Menis, Sul agâr); "O sai che il siôr cont ti ten in considerazion, ancje se tu sês un bintar. Ma no stâ metiti ideis strambis tal cjâf. I sotans a son sotans. Contentiti di cheste cjarte ca e tache a lavorâ di buine voie." (Gianni Gregoricchio, Îr e doman)
    Sin. buine volontât , buine uce
  2. loc.s.f. desideri di mangjâ robis buinis:  un odôr di polente strucjade in chel gji fâs vignî la buine voie (Dolfo Zorzut, Eh! in chist mont, par doventâ siôrs, si dovi robâ)
    Sin. gole , aghegole
Components: Proverbis:
  • cui che al à buine voie di lavorâ, al è plui siôr di cui che al à sîs cjamps di arâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl