brusiniç
/-ìç/
bru|si|niç
[BF]
-
s.m.
odôr o savôr di ce che al è brusât o un pôc masse brustulât:
un om […] al da fûc a une tasse di lens, al met parsore un formadi e al odôr di brusiniç del formadi […] (Giovanni Tavoschi, Racconti popolari friulani IV)
Sin. brusât
, stiç
, brusadin
, fum
, brusadiç
, brustulin