bitince /-ìn-/ bi|tin|ce [BF]
-
s.f.
ûs di lâ tun puest o di tratâ cun cdn.:
al pareve che nol ves tante bitince cul Signôr e cun la teologjie (Roberto Iacovissi, Ricuart di Medeo Giacomini)
Var. betince
Cfr. ûs , costum , frecuence , familiaritât , confidence