baracade /-cà-/ ba|ra|ca|de [CO]
-
s.f.
mangjade e bevude fûr di misure, in câs ancje cun cjants o manifestazions esagjeradis di ligrie:
a Padue o stavi pôc e chês baracadis [di students universitaris] no mi plasevin nuie (Pieri Somede dai Marcs, O mi ricuardi);
un zovin al suiave in trê dîs di baracade i sudôrs e i sparagns di trê gjenerazions di nonos pedoglôs (Josef Marchet, La torce de civiltât)
Sin. bagort
Cfr. fieste , fraie , fraiade , bacanade , pacassade , bacanâl , pacjade