bambinât bam|bi|nât [CO]
-
adi., s.m.
che, cui che nol è tant inteligjent o che no si compuarte ben, in espressions di ofese gjeneriche, in gjenar confidenziâl e un pôc afetuose, ancje se sustade:
"Bambinade! Isie cheste la maniere? Tu podevis ben spietâ ancjemò un minût par clamâmi." (Zuan Lurinçon, No si po vê mai un gust)
Sin. bambinat
Cfr. benedet , bambin , maledet , malandret