antant  /-tà-/  an|tant  [BF]

  1. av. te stesse maniere, te stesse misure, te stesse cuantitât:  Laurinç nol veve mai viodût fruts e frutis antant calms a pâr di chei (Agnul di Spere, Josefine)
    Sin. ancjetant
    Cfr. stes , compagn , cussì , istès
    1. adi.indef. che al è te stesse maniere, te stesse misure, te stesse cuantitât:  esercitazions su vincj biei bocons di prose furlane e antantis poesiis (Adrian Cescje, Memoriis di politiche linguistiche)
    2. pron.indef. la stesse robe:  o ai sierât il gno benvignût contant la storie da la emancipazion dai cecs par bramâur antant ai furlans (Zorç Cadorin, Presentazion dal DOF piçul)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl