stoc1  /-ò-/  stoc  [CO, TS]

  1. s.m. arm. spade tarde medievâl cun lame di sezion triangolâr o cuadrangolâr, cence tai, une vore spiçade, par ferî dome di ponte:  un dai doi […] i fracà un stoc tal flanc. Tal stes moment ancje chel altri si jevà e al començà a pugnalâlu te schene (Gianluca Franco, Re Ricart in Friûl)
    1. colp dât cu la ponte di chê arme, o ancje di une altre arme blancje:  la Cavaleria scomençà a snudâ lis spadis e a menâ colps e stocs disperâts (Zuan Luîs Filli, Il grant citadin)
      Sin. stocade
    2. viôt baionete :  batisi (fâ fenta!) a arma blancja, ven a stâi, a "stocs in cana" dal sclop (Ovidio Colussi, Il pilustrât)
  2. s.m. zûcs tal zûc di balis, bale gruesse, doprade par bati cun fuarce e parâ vie lis balis za zuiadis o in câs ancje il balin
    Sin. sbocj
    1. tîr fuart fat cun chê bale:  ducj mi sorin, jo frem, o deliri, / pâr che scjampin dal piç lis burelis, / non vâl stoc (Toni Broili, I trucs furlans 1847)
      Sin. stocade
  3. s.m. colp o sburton dât cu lis mans, cui comedons, cu lis spalis e v.i.:  a i à dât un stoc, al la à mandada a gjambis jevadis (Nelso Tracanelli, Pre Pieri)
    Sin. stocade
    1. at o mot fat cun empit:  cu un ultin stoc desperât / me presente / denant al tribunâl / par eisse judicât (Federico Tavan, Ancj jo e ven jù)
  4. s.m. bachet o cjane di plante taiade:  i stocs di soreâl a furnivin un sostegn aes diviersis culturis (Nella Costantini, Manuela Quaglia, L'ort di une volte: une storie dal Friûl)
    Cfr. spiron , sponton
  5. s.m. agr. pît di blave, o in câs di soròs o altris grans, che al reste dopo taiade la gjambe
    Sin. clari , coni , stec , stecon , bersoli , scjatoc , scjaton , mussul3 , steule , stronc , stecaron , stecarot , stecheot , scjatùs , poc2 , cjanoli , civoc , torcjoli
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl