litighent  /-ènt/  li|ti|ghent  [CO]

  1. adi., s.m. che, cui che al è usât o al è simpri pront a barufâa saran sì litighents, ma cuant che e je ore a dimostrin simpri di savê unîsi (Luche Nazzi, Il tuessin dal "Expò-crac" su la unitât regjonâl)
    Sin. barufon , cavilant , cavilon , litigôs , radegon , tarlec , tichignôs , tichignot , litigon , radeghin , barufant , litigant
  2. s.m. cui che al è cjapât intun contrast, in câs ancje in tribunâl
    Sin. barufant , litigant
Proverbis:
  • fra doi litighents il tierç al gjolt
  • i litighents a fasin il past e i avocats lu mangjin
  • i litighents a nasin il past e i avocats lu mangjin
  • intant che i litighents a tirin la vacje, un pai cuars e un pe code, i avocats a molzin
  • testarts e litighents a ingrassin i avocats
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl