litighe /lì-/ li|ti|ghe [CO]
-
s.f.
scuintri dialetic violent:
i furlans di vuê no vuelin sintî a fevelâ di malinconiis, si butin cul cjâf injù tai lôr afârs, tai lôr interès dal moment o tes lôr litighis di partît (Josef Marchet, Sierâ i voi par no viodi);
cagneris, po, di nancje savê plui il motîf: lis solitis litighis di fameis (Dino Virgili, La aghe da pît la cleve)
Sin. beghe , contrast , criche , cuistion , dadî , barufe , rebecade , rebechide , tarlec , tiche , triche , pistriç , dissidie
