indusiâsi  in|du|si|â|si  [BF]

  1. v.pron.intr. restâ in dubi, cjapâ timp, ancje masse, prime di sielzi o di fâ alc o mostrâ une ande malsigure intant che si fâs o che si dîs alcun bon paussart daspuò scrit, tu ti indusiis / a riviodi e straviodi el to scrivût (Zuan Batiste Donât, La rematica ciart e l'abacuc); cumò tu ti indusiis? Ven vie, Margarite (Carlo Tolazzi, La salamandrie tal fûc)
    Sin. esitâ1 , dubitâ , cencenâ , bibiâ , dindinâ , pendolâ , indusiâ
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl