indusiâsi in|du|si|â|si [BF]
-
v.pron.intr.
restâ in dubi, cjapâ timp, ancje masse, prime di sielzi o di fâ alc o mostrâ une ande malsigure intant che si fâs o che si dîs alc:
un bon paussart daspuò scrit, tu ti indusiis / a riviodi e straviodi el to scrivût (Zuan Batiste Donât, La rematica ciart e l'abacuc);
cumò tu ti indusiis? Ven vie, Margarite (Carlo Tolazzi, La salamandrie tal fûc)
Sin. esitâ1 , dubitâ , cencenâ , bibiâ , dindinâ , pendolâ , indusiâ