incagnâsi
in|ca|gnâ|si
[BF]
-
v.pron.intr.
fâ alc di violent, agressîf, trist, cun rabie e ustinazion:
[l'esercit talian] si incagnave cun lôr [cui mucs] tai puescj e tai moments di riscjo mortâl, come a Poçui (Pieri Piçul, Storie dal popul furlan)
Sin. incagnîsi
-
(fig.)
ancje di alc di inanimât, vê manifestazions violentis, fâ dams:
e in sì teribil mût il mâr si incagna (Zuan Josef Busiç, La Eneide di Virgjili)
-
(fig.)
tacâ cun insistence, ancje se no a nivel fisic
-
v.pron.intr.
fâ alc cun insistence o cjapâ une ande di li che al è dificil vignî fûr
Sin. acanîsi
, bati dûr
, dâi dentri
, dâi di cjan
, incacîsi
, incagnîsi
, intestâsi
, mastinâsi
, puntiliâsi
, ustinâsi