incacîsi  in|ca|cî|si  [BF]

  1. v.pron.intr. (coloc.) restâ fer, ancje in maniere esagjerade e irazionâl, suntune idee, suntun principi, suntune pretesechei biâts vecjos si incacivin / te lôr porche opinion (Zaneto, La bataie dal gran)
    Sin. impontâsi , ustinâsi , impuntiliâsi , infissâsi , inmulâsi , inmuletâsi , intestâsi , mastinâsi , puntiliâsi
    Cfr. incapriçâsi
  2. v.pron.intr. (coloc.) inamorâsi di cdn.al si è incacît intune massarie (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl