inasinâsi2  i|na|si|nâ|si  [BF]

  1. v.pron.intr. (coloc.) restâ fer, ancje in maniere esagjerade e irazionâl, suntune idee, suntun principi, suntune pretesese mai si inasine / par robis di nie / si piart la armonie / la pâs e va in fum (Giovanni Zuttioni, Conseis ai spôs)
    Sin. impontâsi , incacîsi , ustinâsi , impuntiliâsi , infissâsi , inmulâsi , inmuletâsi , intestâsi , mastinâsi , puntiliâsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl