graciosetât gra|ci|o|se|tât [BF]
-
s.f.
cualitât di ce che al è biel, fin, elegant, armonic
Sin. gracie
Var. graciositât , graziosetât , graziositât -
s.f.
cualitât e maniere di fâ di cui che al è fin, elegant, creançât
Sin. gracie , finece , creance , creançosetât