graciosetât
gra|ci|o|se|tât
[BF]
-
s.f.
cualitât di ce che al è biel, fin, elegant, armonic
Sin. gracie
Var. graciositât
, graziosetât
, graziositât
-
s.f.
cualitât e maniere di fâ di cui che al è fin, elegant, creançât
Sin. gracie
, finece
, creance
, creançosetât