gomitiç
/-ìç/
go|mi|tiç
[CO]
-
s.m.
(ancje fig.)
stimul di butâ fûr pe bocje ce che si à tal stomi
Sin. gomit
, ingomit
, voltaleç
, volt di stomi
, riviel
-
materie che si veve tal stomi e che e je stade butade fûr pe bocje
Sin. gomit
, gomiteç
, gomitadure
, gomitum
, gomitade
