gomitadure
/-ù-/
go|mi|ta|du|re
[CO]
-
s.f.
(ancje fig.)
materie che si veve tal stomi e che e je stade butade fûr pe bocje:
[chei che a àn il mâl di mâr] a stan distirâts plui muarts che vîfs, e magari e àn dongje cualchi gomitadure (Vico Bressan, Cîl e aghe)
Sin. gomit
, gomitiç
, gomiteç
, gomitum
, gomitade
