glutart glu|tart [CO]
-
s.m.
azion singule di gloti, di bevi
Sin. glotude , gloç , glutade , glut
Var. glutâr -
s.m.
cuantitât di licuit che al ven glotût intune volte:
"Ai bon stomit jo!" al dîs sant Pieri e jù un bon glutart (Ugo Pellis, Dôs cjacaris di Vencul - Prefazion a Instoriis e liendis furlanis)
Sin. glotude , gloç , glutade , glut
Cfr. got , gote , sclip