glutâr glu|târ [CO]
-
s.m.
azion singule di gloti, di bevi:
lu bevè ta un soul glutâr (Riccardo Castellani, Il prinsipin e la biela statura)
Sin. glotude , gloç , glutade , glut
Var. glutart -
s.m.
cuantitât di licuit che al ven glotût intune volte:
ogni tant a ficjavin in bocje il cuel di un fiasc e a trincavin un glutâr che nol finive plui (Carlo Sgorlon, Prime di sere)
Sin. glotude , gloç , glutade , glut
Cfr. got , gote , sclip