gjatul /gjà-/ gja|tul [CO, TS]
-
s.m.
bot.com.
arbul o arbossit de famee des Salicaciis, che al fâs rosis pelosis, lat. sient. Salix caprea:
la Primevere e slusive e nulive; / la aghe e passave, fasint spieli ai pôi, / ai sterps florîts, ai gjatui da la rive (Ercole Carletti, L'insium);
tor di une plante di gjatui Tomâs, cjoc di soreli, si veve butât par tiare (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
Sin. gjatolâr
