furighin  /-ìn/  fu|ri|ghin  [CO]

  1. adi., s.m. che, cui che al è curiôs, che al cîr, che si met ancje in robis che nol varès di metisima un vintisel curiôs e furighin, / che dai arbui al spie ogni segret, / mi à cunfidât che [...] (Francescje Nimis Loi, Ingjans)
    Sin. furighit
    Var. fureghin
    1. che, cui che al trafiche par vê un vantaç ancje in maniere pôc oneste
      Sin. furic , trafichin , traficon , fufignot , fufignon , facendîr , furicj
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl