furighin /-ìn/ fu|ri|ghin [CO]
-
adi., s.m.
che, cui che al è curiôs, che al cîr, che si met ancje in robis che nol varès di metisi:
ma un vintisel curiôs e furighin, / che dai arbui al spie ogni segret, / mi à cunfidât che [...] (Francescje Nimis Loi, Ingjans)
Sin. furighit
Var. fureghin