frucemaniis
/-à-/
fru|ce|ma|ni|is
[CO]
-
s.m.inv.
cui che al sta cence fâ nuie, che nol à voie di fâ nuie:
"Eh! Biele int sì, drecefameis, frucemaniis..." (Anute Fabris, A passe la scalmane)
Sin. pelandon
, pelandron
, poltron
, smucefadie
, voie di fâ nuie
, pucefadie
, stracezornade
, gratepanze
, scjinfon
, sflacjon
, pegri