evenience  /-èn-/  e|ve|ni|en|ce  [BF]

  1. s.f. situazion che e pues sucedi, che si pues cjapâ in consideraziondi cualchi altre evenience no fevelìn, par vie che i toponims a àn atestazions masse puaris (Barbara Cinausero, Ermanno Dentesano, Infiers, Purgatoris e Paradîs. Fasìn un fregul di clarece!)
    Sin. ipotesi , pussibilitât , eventualitât , câs
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl