evenience /-èn-/ e|ve|ni|en|ce [BF]
-
s.f.
situazion che e pues sucedi, che si pues cjapâ in considerazion:
di cualchi altre evenience no fevelìn, par vie che i toponims a àn atestazions masse puaris (Barbara Cinausero, Ermanno Dentesano, Infiers, Purgatoris e Paradîs. Fasìn un fregul di clarece!)
Sin. ipotesi , pussibilitât , eventualitât , câs