dombolâsi
dom|bo|lâ|si
[BF]
-
v.pron.intr.
vê une reazion di rabie:
al si lassave sorâ e remenâ, tant su la muse che par daûr, sence mai ofindisi, sence dombolâsi, che i vessin dit pûr ce che volevin (Giovanni Gortani, A la sagre di Mion)
Cfr. voltâsi
, zirâsi
, saltâ sù
, sustâsi
, çugnâsi