dombolâsi  dom|bo|lâ|si  [BF]

  1. v.pron.intr. vê une reazion di rabieal si lassave sorâ e remenâ, tant su la muse che par daûr, sence mai ofindisi, sence dombolâsi, che i vessin dit pûr ce che volevin (Giovanni Gortani, A la sagre di Mion)
    Cfr. voltâsi , zirâsi , saltâ sù , sustâsi , çugnâsi
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl