dimagrî di|ma|grî [CO]
-
v.intr.
deventâ magri, pierdi gras:
lis bestiis […] invece di nudrîsi, a dimagrissin, piardin lis fuarcis (Giuseppe Ferdinando del Torre, Il contadinel. Lunari par l'an 1875);
a mi chê robe di doprâ pirulis par dimagrî no mi plâs nancje un pôc (Bete di Spere, Tapis roulant)
Sin. smagrîsi , sclagnî , sclagnîsi , smagrî
