damarin
/-ìn/
da|ma|rin
[BF]
-
s.m.
om che al mostre elegance e finece esagjeradis:
i doi damarins, ti àn començât a stiçâju disint che a jerin bruts e malvistûts, che no savevin fevelâ talian (Alan Brusini, Come tai romançs)
Sin. galandin
, lecardin
, braurin