curtisse /-ì-/ cur|ti|sse [CO]
-
s.f.
imprest par taiâ cu la lame in forme un pôc pleade indenant, che si pues sierâ dentri dal mani:
il barbe al veve tes mans un cuatri bastons e ju taiave a misure cu la curtisse (Mario De Apollonia, Il timp par ledrôs)
Cfr. curtìs , britul , britule , curtiele - s.f. [CO, TS] bot.com. viôt jerbe curtisse