Dizionari de Lenghe Furlane

cjapielat  /-àt/  cja|pie|lat  [CO]

1. s.m. (spres.) viôt cjapiel :  un cjapielat di stran dut smorseât che al jere di vergognâsi dome a viodilu (Alviero Negro, Un cjapiel di stran)
   Var. cjapelat
2. s.m. [CO, TS] micol. fonc che si pues mangjâ, une vore preseât, lat. sient. Boletus edulis, o ancje di altris speciis preseadis dal gjenar Boletus
   Sin. fonc cjapielat , babe , bavacje , fonghe , brise³ , toni , pangon , durel , lop

Polirematichis e espressions idiomatichis

• fonc cjapielat loc.s.m.