cartele  /-tè-/  car|te|le  [AF]

  1. s.f. sorte di borse o buste, spec. cuadre e dure, par meti libris, documents e v.i.:  prin di lâ a scuele, cu la cartele su lis spalis o rivi di corse e mi sinti a scoltâ la musiche dal svint che al sofle planc (Stefano Gasti, Un puest cuiet)
    Sin. borse , buste
  2. s.f. sfuei di cartoncin pleât par tignî cjartis, documents e v.i.:  impins, daûr di un scritori maglât di ingjustri, un omenut anzian e coçon, al meteve adun cjartis tune cartele (Alan Brusini, Gian Paolo Linda, I forescj)
    Sin. cartelute , cartolâr1
    1. [TS] inform. contignidôr par documents informatics:  e veve creadis tantis cartelis par spartî la pueste [eletroniche] a secont dai argoments (Gianfranco Pellegrini, Stramude di Vierte)
  3. s.f. document stampât cun schemis, indicazions, conts e v.i.:  mi è rivade la cartele des tassis (Meni Ucel, Tassis)
    Cfr. polize , schede
    1. document stampât che al fâs part di une serie:  no vino di lâ a zuiâ la tombule, tu lis âs tu lis cartelis, no ti visistu? (Laurin Zuan Nardin, Il cop)
  4. s.f. cjarte monede:  lui tirâle cussì par sutîl e jê, li a doi pas, sô sûr, plene di bêçs, di aur, di cartelis (Pieri Menis, Il tesaur di done Cheche); a Ruda, li ostariis erin in voga come pardut, e come pardut erin dopradis secont la simpatia pa bibita e… in base a lis cartelis che un al veva ta sacheta (Ferruccio Tassin, Ruda: alc su li ostariis)
  5. s.f. [TS] edit. ognidun dai sfueis di un test batût o stampât, cuntune lungjece standard, dispès di trente riis par sessante batudis:  il test de storie al varà di vê une lungjece di almancul 15 cartelis (Fabian Ros, Scrîf un film par furlan)
  6. s.f. [TS] tecn. in cierts sieraments, plache metaliche dividude in dôs parts li che al scor il clostri
    1. toc di metal de fiube, par li che e passe la cinture
  7. s.f. [TS] marang. sfuei sutîl di len, o ancje altri materiâl, doprât di rivistiment
    Sin. rimès
  8. s.f. [TS] zoot. galete di sede di pôcs strâts
Cul patrocini di
Universitât dal Friûl