carat
/-àt/
ca|rat
[CO, TS]
-
s.m.
ores., metrol.
unitât di misure dal pês des pieris preziosis, in particolâr dai diamants, che e corispuint a 0,2 grams
-
s.m.
ores.
indicazion di purece dal aur, indicade cuntune frazion cun denominadôr 24:
un anel di aur di 18 carats
-
s.m.
frazion, part di un totâl in relazion cul totâl:
a la fin dal an e dividin i vuadagns tra i socios, tant par azion, tant par carat (Giulio Andrea Pirona, Novo vocabolario friulano)
Sin. cuote
, frazion
-
s.m.
(fig.)
valôr, impuartance:
vilegjants di carat bas o miezan (Gian Paolo Gri, Tra memorie e avignî)
Sin. calibri
, pês1
Polirematichis e espressions idiomatichis