bee /bèe/ be|e [CO]
-
fonosimb.
viers fat di une piore o di une cjavre o imitazion dal viers di une piore o di une cjavre:
e la piorarie / e bute in arie / fin la citarie… / bee… bee… bee… (Pieri Somede dai Marcs, Cjase di fitâ)
Sin. bebee -
s.m.
tal lengaç dai fruts, piore o cjavre:
mame, cjale cetancj bees! (Giulio Andrea Pirona, Ercole Carletti, Giovanni Battista Corgnali, Il Nuovo Pirona)
Sin. bebee
Cfr. piore , cjavre