bebee
/-bèe/
be|be|e
[CO]
-
fonosimb.
viers fat di une piore o di une cjavre o imitazion dal viers di une piore o di une cjavre:
la piore e fâs bebee (Josef Marchet, Ai beduins sì a noaltris no)
Sin. bee
-
s.m., s.f.
tal lengaç dai fruts, piore o cjavre
Sin. bee
Cfr. piore
, cjavre