baroncel /-èl/ ba|ron|cel [BF]
-
s.m., adi.
che, cui che al è vivarôs e insurît, che dispès a 'nd cumbine cualchidune, soredut di frut o fantat:
chel baroncel di Amôr zirant il mont / cul so turcàs al flanc plen di saetis, / ferìs la zovintût (Pieri Çorut, Pes gnocis Mantoan-Galet)
Sin. berechin , bardassel , birbant , brigant , canaiute , galup , briconut , bardasse , bardassine , bardassut , bardassute