tenteanimis /-à-/ ten|te|a|ni|mis [CO]
-
s.m.inv., s.f.inv., adi.inv.
(pop.)
che, cui che al da fastidi:
no jere maravee che al cjatàs simpri cualchi tenteanimis a fâi pierdi timp (Maria Forte, L'aventari pal barcon)
Sin. rompicitis , rompiscjatis , rompiscjatulis , rompicoions , secjemirindis , rompibalis , rompicits , tenticul , tichignôs , tichignot